طريقت بود و گفته‌اند شيخ كبير وصيت كرد كه چون وفات كند شيخ ابو بكر « 264 » بر وى نماز كند و در آن زمان شيخ ابو اسحق كه قدر بلند و علو مرتبت داشت بر وى اقتدا نكرد و جدا خود نماز بر وى كرد و قبر وى در اصطخر است رحمة الله عليه « 265 » .

--> ( 264 ) - وفات شيخ كبير يعنى ابو عبد الله محمد بن خفيف چنان كه گذشت تقريبا باتفاق مورخين در سنه سيصد و هفتاد و يك بوده و وفات صاحب ترجمه يعنى ابو بكر هبة الله بن الحسن علاف بطبق نسخه كتاب حاضر چهارصد و هشتادواند و بقول شيرازنامه درست در سنه چهارصد و هشتاد بوده پس چگونه ممكن است كه صاحب ترجمه عصر شيخ كبير را كه باقل تقديرات 109 سال قبل از او وفات يافته بالغا رشيدا چنان كه مقتضاى اين حكايت است ( يعنى اينكه شيخ كبير وصيت كرده بود كه وى بر او نماز گزارد و وى بر او نماز گزارده ) درك كرده باشد ؟ - در شيرازنامه كه آن نيز شرح احوال صاحب ترجمه را نگاشته ص ( 112 ) بوجه من الوجوه از اين مقوله يعنى وصيت مزبور شيخ كبير ذكرى نيست . ( حاشيه شد الازار ) . ( 265 ) - در پايان شرح احوال صاحب ترجمه در مورد تاريخ وفات وى در شد الازار چنين آمده است : توفى فى سنه . . . و ثمانين و اربعمائه و قبره بباب اصطخر رحمة الله عليهم . و در حواشى آخر كتاب شد الازار علامه قزوينى در اين باره چنين نگاشته است : سطر اخير از متن : « توفى فى سنة . . . و ثمانين و اربعمائة » : در هر سه نسخهء شد الازار بدون اختلاف تاريخ وفات شيخ ابو بكر هبة الله بن الحسن العلاف به همين نحو مرقوم است يعنى ثمانين و اربعمائة بابياضى در مرتبهء آحاد يعنى سنهء چهارصد و هشتادواند ، و همچنين است نيز در شيرازنامه هم چاپى ص 112 و هم خطى مورخه سنهء 833 ورق 68 ب با اين فرق كه در شيرازنامه وفات او را درست در سنهء ثمانين و اربعمائة نگاشته بدون بياض در مرتبه آحاد ، - و از طرف ديگر در ضمن ترجمهء ابو بكر علاف در هر دو مأخذ مزبور يعنى شيرازنامه ( ولى خطى نه چاپى ) و شد الازار هر دو مؤلف تصريح كرده‌اند كه شيخ كبير ابو - عبد الله محمد بن خفيف ( صاحب ترجمهء شمارهء يك از كتاب حاضر ) وصيت نموده بوده كه بعد از وفات او شيخ ابو بكر علاف بايد بر او نماز بگزارد و او نيز بموجب وصيت عمل نموده بعد از وفات او بر وى نماز گزارد ، عين عبارت شيرازنامهء خطى در اين خصوص از قرار ذيل است : « در سيرهء شيخ كبير قدس سره مسطور است كه شيخ ابو بكر علاف از جملهء معاصران شيخ بوده و شيخ قدس سره وصيت فرموده كه شيخ ابو بكر علاف مىبايد كه بر من نماز گزارد ، بعد از آنكه شيخ وفات كرد بتاريخ ثالث و عشرين رمضان سنهء احدى و سبعين و ثلثمائه شيخ - العارفين كهف المريدين ابو بكر علاف برو نماز گزارد » انتهى ، و عين عبارت شد الازار نيز از قرار ذيل است : ( ص 80 ) « و قيل ان الشيخ الكبير وصى اصحابه اذا مات ان يصلى عليه الشيخ ابو بكر فلما مات الشيخ صلى عليه الشيخ ابو بكر و كان نقيب العلوية فى ذلك الزمان ابا اسحق فلم يقتد به و صلى عليه نوبة اخرى » انتهى . -